در جستجوی راز جوان سازی

دانشمندان آمریکایی دریافتهاند تزریق خون یک انسان نوجوان به بدنهایی سالخورده از خاصیت جوان سازی برخوردار است، حتی اگر این بدنهای سالخورده به انسان تعلق نداشته باشند.

 این روش که شاید در نگاه اول شبیه به بخشی چندش آور از یک افسانه قدیمی درباره جادوگران باشد، روی موشها به آزمایش گذاشته شده است. در این پژوهش جدید، محققان نمونه خون یک گروه از افراد سالم و جوان ۱۸ ساله را گرفته و آنها را به موشهای ۱۲ ماهه که در دوره میانسالی بودند، برابر ۵۰ سالگی انسان، تزریق کردند.

این موشها برای سه هفته و دو بار در هفته پلاسمای خون انسان را دریافت میکردند. (پلاسما جزئی تشکیلدهنده از خون است که دانشمندان معتقدند دارای خواص جوانسازی است). سپس محققان شرکت Alkahest در کالیفرنیا رفتار موشهایی که به آنها پلاسما تزریق شده بود را با گروه پیر و جوان موشهای سه و ۱۲ ماهه مقایسه کردند.

خون جدید باعث جوان شدن مجدد موشهای پیر شد و آنها مانند موشهای جوان گروه کنترل شده توانایی خود را برای دویدن در فضای باز به دست آوردند. همچنین موشهای میانسال که به دلیل سالخوردگی قدرت حافظه خود در یافتن مسیر را نیز از دست داده بودند، پس از دریافت خون توانستند مانند موشهای جوان مسیر خود را درون یک مارپیچ بیابند.

به گفته محققان ویژگیهای جوان سازی خون افراد جوان در تفاوتهایی نهفته است که میان ساختارهای پروتئینی پلاسمای نو و کهنه وجود دارد. پلاسما شامل هزاران پروتئین است و پلاسمای جوان شامل تعدادی از پروتئینهایی است که میتواند مجددا بافتها را جوانسازی کند اما این پروتئینها به مرور زمان و افزایش سن توسط مولکولهای آسیب دیده جایگزین میشوند.

بررسی برشهای مغزی موشهای دریافت کننده و موشهای گروه کنترل همچنین نشان داد در مغز موشهایی که پلاسمای جوان دریافت کرده بودند، نورونهای بیشتری ایجاد شده است. نورونها درون نوروژن ایجاد میشوند، بخشی که برای توانایی یادگیری و به خاطر سپردن از اهمیت بالایی برخوردار است و ظاهرا پلاسمای جوان میتواند فرایند ساخت نورونها را تشدید کند.